Koffiegruis zou volgens allerlei tuinmedia geweldig zijn voor onze planten. In werkelijkheid blijkt het spul op zijn best matige compost en niet al te best voor stekjes.

De bruine drab die achterblijft in onze koffiefilters is een gratis bodemverbeteraar met fantastische eigenschappen. Althans, zo willen allerlei tuinbladen en -websites ons doen geloven. Katten zouden er een hekel aan hebben, slakken en ander ongedierte kruipen er met een grote boog omheen. Zeker enigszins zuurminnende planten, zoals hortensia’s en rododendrons, schieten opgetogen de lucht in dankzij het stikstofrijke, voedzame koffiegruis. Wat klopt hiervan?

Zo talrijk als de jubelverhalen op het internet zijn, zo schaars blijken wetenschappelijke publicaties over koffiedik. De studies die we wel vinden, plaatsen de donkerbruine kledder in een ietwat twijfelachtig daglicht.

Eerst het goede nieuws dan maar. Koffiegruis bevat inderdaad allerlei voedingsstoffen waarop planten het normaal goed doen. Denk aan stikstof, koper, fosfor, ijzer en zink. Er zijn bovendien aanwijzingen dat koffie schadelijke schimmels in sommige gevallen kan helpen onderdrukken. Die toevoeging, ‘in sommige gevallen’, blijkt bij alle beweringen over koffiedrab nogal cruciaal: soms werkt het, maar vaak ook niet. 

Zo lieten Japanse wetenschappers in 2008 honderden spinazieplantjes groeien in potjes bemest met verschillende soorten compost, waaronder koffiedrab. Tot na de derde oogst hielden ze nauwlettend bij hoe de plantjes het deden. Wat bleek: van alle soorten compost had koffiedrab het slechtste effect. Sterker nog, bij de eerste twee oogsten weigerden de zaadjes veelal te ontkiemen en de plantjes die wel opkwamen, hingen er nogal onooglijk bij. Na de derde oogst zagen de onderzoekers wél een licht positief effect van het koffiegruis op de groei en de afweer van schimmelziekten in vergelijking met kunstmest. 

Lees verder op De Standaard.

De foto is gemaakt door Elke Pannier